2007/Mar/15

Concert Khao Yai...

เวทีใหญ่...

บางเสี้ยวของบรรยากาศเวทีใหญ่ที่แฟนเพื่อชีวิตนับหมื่นไปร่วมงานคอนเสิร์ตที่กลายเป็นประเพณีไปแล้ว ผมเองไปเกือบทุกปี ไปเป็นทีมงานบ้าง ถ่ายรูปบ้าง และได้ขึ้นเล่นบ้างทั้งเวทีใหญ่ และเวทีเล็ก ซึ่งถ้าเล่นเวทีใหญ่ก็จะได้เวลาช่วงต้นๆ ตอนบ่าย 3 บ่าย 4หรือตอนที่คนดูกำลังทยอยเข้ามา บางปีเล่นไป ก็มีการตอกตะปูติดป้ายเวทีไป ส่วนเวทีเล็กถือว่าเป็นเวทีของพวกเราเหล่าศิลปินใต้ดินอยู่แล้ว และแต่ละปีก็มีศิลปินใต้ดินจำนวนมากได้ขึ้นขับขานบทเพลงของตัวเอง แม้จะคนละเพลงสองเพลงแต่ก็เป็นช่องทางหนึ่งที่เปิดพื้นที่ให้สำหรับพวกเรา แต่พอช่วงดึกๆ ก็จะมีศิลปินเพื่อชีวิตรุ่นใหญ่มาร่วมแจมกัน ทำให้บรรยากาศเวทีเล็กไม่เงียบเหงา

ภาพด้านล่างเป็นวงซู ซู ที่มาขึ้นเล่นที่เวทีเล็กตอนเที่ยงคืน หลังจากที่เรียกความมันส์ให้เวทีใหญ่ไปตอนสองทุ่ม

เวทีเล็ก...

ผมเดินทางจากกรุงเทพฯ ไปถึงงานตอนหกโมงเย็นงงกับสถานที่แห่งใหม่ที่ใช้ในการจัดงาน เป็นพื้นที่ของรีสอร์ทใหญ่(มากๆ) แห่งหนึ่งบริเวณผากระดาษ พอไปถึงแล้วเป็นต้องร้องโอ้ โห... ใครที่ได้ไปคงจะตื่นตา ตื่นใจไม่ต่างจากผม

พอโผล่หน้าไปเจอพวกพี่ๆ ที่ดูแลเวทีเล็กก็ลงทะเบียน และได้เล่นตอนทุ่มกว่าๆ ถือว่าเป็นช่วงเวลาที่กำลังดี กะว่าเล่นเสร็จจะไปดูที่เวทีใหญ่ แต่ที่ไหนได้ ก่อนขึ้น พี่ไก่ แมลงสาบ ซึ่งเป็นคนจัดคิวและจัดการเวที บอกว่าให้ผมช่วยดำเนินการบนเวทีถึงห้าทุ่ม ไหนๆ รับปากมาก่อนว่าจะไปช่วยงาน ก็เลยต้องรับ สนุกดีครับ เล่นเสร็จก็มาเป็นพิธีกร แต่ก็มีพี่ๆ ศิลปินคนอื่นที่เล่นเสร็จขึ้นมาช่วยกัน พี่ไก่จัดคิวเสร็จ ถึงคิวตัวเองก็ขึ้นมาเล่น วนเวียนกันอยู่แบบนี้ เป็นวัฒนธรรมของเพื่อชีวิต(ใต้ดิน) ที่น่ารักดี และทุกคนที่ไปก็ไปด้วยใจ (ไม่มีใครจ้าง) จริงๆ เป็นการเปิดพื้นที่ของตัวเอง และสร้างเครือข่ายไปเรื่อยๆ แบบค่อยเป็นค่อยไป ไม่ฟู่ฟ่า และไม่เจ็บตัว เอาแผ่นไปฝากวางขาย ก็ได้ตั้ง 2 แผ่น และอีกแผ่นเอาไปแลกกันกับพี่ๆ จากกลุ่ม "เพื่อเด็กไทยปลยด้ามขวาน" ที่เดินทางมาจาก จ.ยะลา ที่เขาแอบมายืนฟังเราเล่นและชื่นชมงานของเรา อ้าว... งั้นก็รับแผ่นฟรีไปเลยครับ !!! แลกกันครับ เพราะพวกพี่จากยะลาก็มีอัลบั้มของตัวเองมาวางขายด้วยเหมือนกัน ผมรู้สึกชื่นชมพวกพี่ๆ กลุ่มนี้มากๆและขอเป็นกำลังใจในการทำงานในพื้นที่ด้วยแล้วกันนะครับ

ช่วงหลังๆ นี้ ผมบอกเพื่อนๆ พี่ๆ ที่สนิทกันว่า ตอนนี้อัลบั้มของผม "ไม่มีขายแล้ว !!!" แต่ "มีไว้แจก..." เก็บไว้เป็นที่ระลึก ซึ่งพอคิดและพูดออกไปอย่างนี้ผู้ฟังก็ขำ ผมเองก็ขำ แต่มองเห็นคุณค่าของงานมากขึ้น(เพราะมันจะหมดแล้ว) เพราะในชีวิตหนึ่งได้ออกอัลบั้มขนาดนี้ก็ถือว่ามีความสุขมากๆ แล้ว เพราะเราไม่ใช่มืออาชีพ แต่ก็กระเสือก กระสนจะทำเหมือนมืออาชีพ เมื่อทำมาได้ขนาดนี้ก็พอใจแล้ว... แต่ยังไม่หยุดแค่นี้หรอกนะ เพราะดนตรีคืองานศิลปะอย่างหนึ่งที่ผมทำได้ดี และผสมผสานกันมากับงานประจำ เสริมกันบ้าง ขัดกันบ้าง แต่ก็นี่แหละตัวเรา เอาอะไรมากมาย... มองทุกอย่างเป็นการเรียนรู้แล้วกันนะ...

Comment

Comment:

Tweet


<a href="http://fnlbxqfpgkijeqc.com">eitvyrmacaxbbbt</a> http://xjryfipsmvylwye.com [url=http://yagtacvtxywgxnw.com]pknoasceftoiswn[/url]
#3 by hxqubnrnhr (94.102.52.87) At 2010-06-14 11:19,
อยากได้ค่ะชอบฟัง (ของฟรี) ใครมีเยอะช่วยส่งมาให้หน่อยนะ cartoon_169@hotmail.com
#2 by toon (203.156.26.48) At 2007-07-20 00:07,
โอ้..น่าไปจังอะ
#1 by SaPor~* At 2007-03-15 13:14,