รวมภาพงานผีเสื้อคืนรัง' 49

ตอน "อยากกลับไปเอาใจซ่อมแซม"

วันเสาร์ที่ 2 ธันวาคม 2549

ณ ศูนย์ฝึกอบรมบัณฑิตอาสาสมัคร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต

------------------------------------

เบื้องหลังอัลบั้ม...

การซักซ้อมทำเพลงก่อนเข้าห้องอัดของพี่กวาง แต่สุดท้ายด้วยความที่เวลาไม่ตรงกัน จึงไม่ได้มาร่วมร้องในห้องอัด

เป็นการทำงานที่ทรหดและโคตรบ้าสำหรับผมมาก คือ ตั้งแต่ 1 ทุ่มของเย็นวันที่30 พ.ย. 49 ผมนัดเจอคุณโบ(บอ.32) ไปเจอกันที่ห้องอัด และนัดพี่กา ซึ่งเป็นพี่ที่รู้จักกันในแวดวง NGOs มาช่วยเป็นนักร้องหญิงให้

คืนนั้นเป็นการร้องกึ่งจริง กึ่งไกด์ แต่สุดท้ายก็เอาจริงเพราะไม่มีเวลาแล้ว คืนแรกออกจากห้องอัดเกือบตี 3

เช้าวันที่ 1 ธ.ค. 49 นัดกับพี่กวางเพื่อเข้าไปเตรียมงาน ร่วมกับเพื่อนๆ บอ.30 และพี่ๆ ที่สำนักฯ แต่ผมก็ต้องปลีกตัวไปเข้าห้องอัดตอน 5- 6 โมงเย็น และเริ่มทำงานอยู่กับพี่ๆ ที่ห้องอัดจาก 1 ทุ่มติดต่อกันไปจนถึง 4 โมงเย็นของวันที่ 2 ธ.ค.49 ซึ่งเป็นวันงานที่มีการเสวนาตั้งแต่ช่วงสาย ในใจของผมตอนนั้นบอกไม่ถูกว่าว้าวุ่นมากมายแค่ไหน เพราะสิ่งที่ประสานมาทั้งคน ทั้งงาน รายละเอียดต่างๆ นับหลายเดือนกับเพื่อนๆ แต่พอมาถึงวันงานผมกลับไม่สามารถอยู่รับผิดชอบมันได้ เพราะจัดการเรื่องเพลง อัลบั้ม "บทเพลงแก่เพื่อนพ้อง" ไม่เสร็จ แต่ทุกอย่างก็ดำเนินไปได้ด้วยดี เพราะมีเพื่อนๆ พี่ๆ ช่วยกันดำเนินการต่อไปได้ ต้องขอขอบคุณจริงๆ และการโทรศัพท์ประสานงานกันวันนั้นจึงกระหน่ำโทรเข้า - โทรออก แบบมหาศาล และหากถามว่าทำไมมาเร่งเอาวันสุดท้ายแบบนี้...อันนี้เรื่องมันยาวครับ ด้วยเหตุปัจจัยหลายอย่าง ซึ่งเป็นบทเรียนราคาแพงในการทำงานของผมทีเดียวเชียว...

แล้ว Master ก็เสร็จลงด้วยความปวดใจ และผมก็เดินทางไปถึงงานผีเสื้อที่ ศ.บอ.รังสิตตอน 2 ทุ่ม ซึ่งเป็นช่วงที่งานกำลังคึกครื้นหลังอาหารเย็น... เฮ้อ

ก็ต้องขอออกตัวว่าผลงานที่ออกมาอาจจะไปสมบูรณ์เต็มร้อย แต่ความตั้งใจ และเจตนาที่อยากจะให้บทเพลงเหล่านี้ได้เป็นสื่อ สานสายใยของเพื่อนพ้อง บอ. นั้น เกินร้อยจริงๆ

งานนี้เป็นหนี้ก็บ่ยั่น... ก้มหน้า ก้มตาใช้หนี้ไป แต่ความสุขใจมันมากกว่า...555

และงานนี้ ผมได้เพื่อน ได้พี่ ได้น้องที่เข้าใจ รู้ใจ และเห็นใจเพิ่มมากขึ้น ในขณะที่มีคนเกลียดขี้หน้าเพิ่มขึ้นอีกนิดหน่อย... ก็ได้แต่หวังว่าสักวันเขาจะเข้าใจเราบ้าง

------------------------------------

เก็บภาพโดย ม้ง บอ.31...